لاتاری اثری جدید از امیرسردار. هنرمندی که ما بیشتر اونو بخاطر کاور های با کیفیتش میشناسیم و اجرا هایی با تم ساده و دوست داشتنی که توی اینستاگرام منتشر کرده.

“لاتاری” یکی از اون آلبوم‌هاییه که بیش از هرچیز نقش معرفی‌نامه رو برای هنرمند ایفا می‌کنه. امیرسردار با این اثر نشون داد که با یک هنرمند چند سبکی طرفیم. ساختار آلبوم ترکیبی از Indie با چاشنی R&B هستش. این تنوع ژانری هم نقطه‌ی قوت آلبومه و هم چالشی برای شنونده؛ چرا که انسجام کلی بعضی جاها تحت تأثیر همین پراکندگی قرار می‌گیره.

در ابن اثر با فضاسازی های متفاوت و خلاقانه ای طرفیم از لاتاری با اون تم جاده اd بگیر تا تِرک آدمیان و کو و گردون که خلوت نیمه شب رو میطلبه.

از نظر محتوایی، اشعار آلبوم فضای نوستالژی و شخصی رو همزمان بازتاب می‌دن. روایت‌ها گاهی مستقیم و خاطره انگیز هستن، گاهی شاعرانه‌تر و درونی. اسم آلبوم انتخابی ظریف از زندگی در جریان توی این آلبومه.

در مجموع “لاتاری” رو می‌شه اثری دونست که بیشتر به دنبال بیان هویت هنری امیرسرداره. تلفیقی ازون صدای یونیک و ذائقه هنری متفاوت. این آلبوم رو باید به چشم نقطه‌ی شروع کم نقص دید؛ شروعی که وعده‌ی تجربه‌های متنوع‌تر در آینده رو می‌ده.