«ملکوتی» یکی از اون کارهاییه که ترکیب فضای تاریک و پر احساس با کلمات صریح شایع، شنونده رو مستقیم می‌بره توی دنیای شخصی و پر رمز و راز هنرمند. توی این ترک، شایع بیشتر از همیشه سمت روایت درونی و تصویرسازی ذهنی میره؛ حرف‌هاش رنگ و بوی فلسفی پیدا می‌کنن، ولی همچنان با زبانی ساده و کوچه‌بازاری بیان می‌شن.

همکاری مهیار هم به قطعه عمق بیشتری داده. موسیقی پس‌زمینه ریتمی سنگین و در عین حال آرام داره؛ انگار که ضرب‌آهنگش می‌خواد با کلمات همراه بشه و فضای تفکر و غرق شدن در احساس رو برای شنونده آماده کنه.

در «ملکوتی» خبری از هیاهو و هیجان بی‌هدف نیست. همه‌چیز به سمت ایجاد حالتی از خلوت درونی و تأمل پیش می‌ره. شنونده حس می‌کنه داره هم‌زمان هم به اعتراف‌های شخصی رپر گوش می‌ده و هم به یک جور سفر ذهنی.

این آهنگ نشون می‌ده شایع فقط یک رپر خیابونی نیست؛ می‌تونه روایت‌های شاعرانه و عمیق رو هم با صداقت و لحن خاص خودش به گوش برسونه. «ملکوتی» مثل پلیه بین دنیای واقعیت خشن و دنیای آرامش و معنا.