آلبوم اینجانب رو می‌شه به نوعی معرفی دوباره‌ی شایع دونست؛ جایی که خودش، نگاهش به زندگی و دغدغه‌هاشو بی‌پرده وسط می‌ذاره. همون‌طور که اسم آلبوم نشون می‌ده، این بار قراره مخاطب مستقیماً با «خودِ شایع» روبه‌رو بشه، نه فقط با یه رپر پشت بیت و کلمات.

از نظر موسیقی، آلبوم تنوع داره؛ هم ترک‌هایی پرانرژی و کوبنده پیدا می‌کنی، هم قطعاتی که ریتم کندتر دارن و بیشتر روی حرف‌ها و احساسات تمرکز می‌کنن. همین تضاد باعث می‌شه شنونده هم لحظه‌هایی برای هیجان داشته باشه و هم لحظه‌هایی برای فکر کردن.
از نظر محتوا، شایع تو این آلبوم بیشتر از همیشه به روایت شخصی می‌پردازه؛ درباره خودش، مسیرش، سختی‌ها و انتخاب‌ها. در عین حال، اون صراحت و بی‌پروایی همیشگی‌ش رو حفظ کرده و همین باعث می‌شه کارها صادقانه و واقعی به گوش برسن.
در کل، اینجانب مثل یه کارت ویزیت شخصی از شایعه؛ آلبومی که هم وجه هنریشو نشون می‌ده و هم شخصیتشو. برای طرفدارا یه جور شناخت نزدیک‌تر از خودشه، و برای تازه‌واردها یه نقطه شروع قوی.